Uświadomiłam sobie, że wszystko co słabe przemija. Zawsze jednak można mieć nadzieję.

Jednak intuicja nigdy nie zawodzi. Potrafi cichym głosem regularnie wołać o zaakceptowanie prawdy.

Przypominam sobie moje chore usprawiedliwienia, poświecenia i troski.

Wieczorne smutki i żale.

To było słabe, bardzo słabe.

Tylko właściwie dlaczego to robiłam? Bo naiwnie wierzyłam w lepsze jutro, nie poddawałam się.

Wyobraźnia zmieniała rzeczywistość, gdy zamknęłam oczy żyłam tak jak bym chciała.

Wszystko idealnie zaplanowane.

6.50 - godzina pełna zwątpień, wtedy kończyła się cała euforia sprzed wieczoru

 Zaczynał się kolejny przykry dzień

I co teraz mogę powiedzieć? 

Jest dobrze, dążę do tego, by móc śmiało odpowiedzieć ' jest doskonale', gdy ktoś spyta się

' Co tam?'

Błahe, pospolite i zwyczajne.

Jednak najprostsze słowa mają swoją głębię. Trzeba tylko umieć do niej dotrzeć.